วิธีใช้พื้นที่ว่างในภาพบุคคล: วางพื้นที่สงบโดยไม่ทำให้คนหายไป
PhotosLux ·
พื้นที่ว่างในภาพบุคคลคือบริเวณรอบตัวแบบที่มีรายละเอียดค่อนข้างสงบ ไม่จำเป็นต้องเป็นสีขาวหรือว่างเปล่าอย่างแท้จริง วิธีไม่ให้คนหายไปคือกำหนดหน้าที่ของพื้นที่นั้นก่อน แล้วรักษาใบหน้าและช่วงไหล่ให้มองเห็นชัดในภาพจริง
1. มองพื้นที่ว่างเป็นบริเวณที่ช่วยให้ภาพหายใจ
ลองเปรียบเทียบภาพบุคคลที่เต็มไปด้วยของตกแต่ง เฟอร์นิเจอร์ และรายละเอียดด้านหลัง กับภาพที่มีผนังต่อเนื่องเรียบสงบอยู่ด้านหนึ่ง ภาพแบบหลังช่วยให้สายตากลับมาที่ใบหน้าได้ง่ายกว่า พื้นที่ว่างจึงหมายถึงบริเวณที่ลดสิ่งรบกวน ไม่ใช่กรอบรอบภาพหรือฟังก์ชันขยายผืนภาพของระบบอัตโนมัติ
พื้นที่สงบอาจเป็นผนังสีหม่น พื้นผิวเรียบ หรือฉากที่มีรายละเอียดน้อยก็ได้ ก่อนสร้างภาพ ให้ตัดสินใจก่อนว่าต้องการพื้นที่เพื่อให้ภาพดูโปร่ง หรือเผื่อบริเวณสำหรับพาดหัวในโปรแกรมจัดหน้าอื่นภายหลัง จากนั้นค่อยเลือกด้านที่ต้องการให้สงบตามการใช้งานจริง
2. เลือกด้านของพื้นที่สงบโดยไม่ยึดกฎตายตัว
การให้คนอยู่ด้านซ้ายหรือด้านขวาไม่มีคำตอบสากล ให้เริ่มจากตำแหน่งที่จะนำภาพไปใช้ หากต้องการเว้นที่สำหรับข้อความในงานชิ้นถัดไป ให้เลือกด้านที่ทำให้ข้อความไม่ทับใบหน้าและไหล่ การเว้นพื้นที่มากเกินไปอาจทำให้ตัวแบบดูเล็ก จึงควรรักษาขนาดใบหน้าและช่วงไหล่ให้อ่านได้ชัด
ตรวจความสมดุลด้วยสายตา ไม่ต้องบังคับสัดส่วนเป็นเปอร์เซ็นต์ที่แน่นอน ถ้าตัวแบบถูกดันไปชิดขอบหรือพื้นที่ว่างกลายเป็นส่วนใหญ่จนคนดูไม่รู้ว่าควรมองใคร ให้ลดความกว้างของบริเวณสงบในการขอภาพใหม่ และคงรายละเอียดที่สำคัญของบุคคลไว้
3. เขียนคำขอสามส่วนให้ทีมสร้างภาพเข้าใจตรงกัน
ใช้โครงสร้างสามส่วนที่นำกลับมาใช้ได้เสมอ: ตัวแบบ ระบุว่าใครอยู่ด้านใดและต้องเห็นส่วนใดของร่างกาย; พื้นที่ ระบุว่าบริเวณสงบอยู่ด้านไหน มีลักษณะอย่างไร และห้ามมีอะไร; จุดประสงค์ ระบุว่าจะปล่อยว่างไว้หรือเก็บไว้ใช้ในงานจัดหน้าภายหลัง
คำขอที่คลุมเครืออย่าง “ทำภาพบุคคลให้มีพื้นที่โล่ง” ยังไม่บอกตำแหน่งและหน้าที่ที่ชัดเจน คำขอที่สมบูรณ์กว่าคือ “ตัวแบบเป็นผู้ใหญ่หนึ่งคนอยู่ด้านขวาของภาพ เห็นศีรษะและไหล่ทั้งสองข้างชัดเจน พื้นที่ผนังสีแอปริคอตหม่นต่อเนื่องอยู่ด้านซ้าย ไม่มีของประกอบหรืออักษร เพื่อเว้นไว้ให้สงบหรือใช้ในงานจัดหน้าภายหลัง”
4. ตั้งฉากใหม่ใน PhotosLux ตามคำขอเดียวกัน
ใน PhotosLux ให้เลือกการถ่ายภาพบุคคลแบบมืออาชีพและใช้ภาพอ้างอิงของคนหนึ่งคนเพียงภาพเดียว จากนั้นขอสร้างฉากใหม่โดยระบุเสื้อผ้า ฉาก และตำแหน่งตัวแบบกับพื้นที่สงบในช่องความต้องการเพิ่มเติม ตัวอย่างนี้ใช้เสื้อแขนยาวคอกลมสีเทาถ่าน ฉากสตูดิโอเงียบที่มีผนังสีแอปริคอตหม่นต่อเนื่อง รูปแบบธรรมชาติ และอัตราส่วน 4:3 โดยเลือกรูปแบบธรรมชาติ แบบบรรณาธิการ หรือแบบภาพยนตร์ และอัตราส่วน 3:4, 4:3 หรือ 1:1 ได้ตามงาน การจัดพื้นที่ว่างทำด้วยคำขอ ไม่ใช่แถบเลื่อนหรือการลากเพื่อกำหนดตำแหน่ง และขั้นตอนสร้างฉากใหม่นี้ไม่ได้เพิ่มข้อความหรือขยายผืนภาพให้โดยอัตโนมัติ
คำขอเพิ่มเติมอาจระบุให้เห็นศีรษะและไหล่ทั้งสองข้าง หันหน้าเข้ากล้องพร้อมรอยยิ้มอ่อนอย่างเป็นธรรมชาติ ให้เห็นช่วงศีรษะถึงลำตัวด้านบน มืออยู่นอกกรอบ แสงกลางวันนุ่มสม่ำเสมอ ผิวดูเป็นธรรมชาติ และไม่มีของประกอบ ป้าย ตัวอักษร ตรา หรือรอยประทับ ภาพอ้างอิงควรเห็นใบหน้าชัดในแสงธรรมชาติ ไม่มีตัวกรองภาพ ภาพหน้าจอ หรือการบีบอัดมากเกินไป
5. ตรวจภาพจริงก่อนนำพื้นที่ไปใช้งานต่อ
ตรวจว่าใบหน้าและไหล่อ่านได้ชัดและไม่ถูกตัดหลุดกรอบ พื้นที่สงบควรต่อเนื่อง ไม่รกด้วยของประกอบหรือรายละเอียดอื่น และไม่มีจุดสัมผัสกันโดยไม่ตั้งใจ เช่น เส้นผมหรือไหล่แตะขอบฉากอย่างชวนสะดุดตา ตรวจมือ ขอบเสื้อ และลักษณะใบหน้าก่อนใช้ภาพด้วย ทั้งนี้ตำแหน่งที่ได้อาจคลาดเคลื่อนจากคำขอ
หากต้องการข้อความ ให้เพิ่มข้อความภายหลังในโปรแกรมจัดหน้าที่เลือก แล้วทดลองวาง ณ ตำแหน่งที่ต้องการโดยไม่บังตัวบุคคล หากผลลัพธ์ไม่ตรงคำขอ ให้ปรับคำอธิบายแล้วลองสร้างฉากใหม่ เพราะตำแหน่งอาจคลาดเคลื่อนได้
ตัวอย่างประกอบ
ตัวอย่างคำขอสามส่วนที่เห็นภาพ
ตัวอย่างนี้ใช้ภาพอ้างอิงสังเคราะห์ของชายสมมติวัย 46 ปี ศีรษะโกนเกลี้ยง มีหนวดเคราสั้นสีดอกเลา ผิวสีน้ำตาลเข้ม และสวมเสื้อยืดคอกลมสีแดงมารูน โดยจัดใบหน้าและไหล่ไว้กึ่งกลางภาพ จากนั้นสร้างภาพบุคคลใหม่แบบธรรมชาติในสตูดิโอเงียบ เขาสวมเสื้อแขนยาวคอกลมสีเทาถ่าน อยู่ด้านขวาของภาพ เห็นศีรษะกับไหล่ชัด และมีผนังสีแอปริคอตหม่นต่อเนื่องด้านซ้าย ทั้งภาพอ้างอิงและผลลัพธ์สร้างด้วยปัญญาประดิษฐ์ ไม่ใช่ภาพลูกค้าจริง ตำแหน่งอาจแตกต่างได้ ไหล่ที่อยู่ใกล้ขอบขวาของภาพชิดขอบกรอบ ตรวจสอบการจัดกรอบภาพก่อนนำภาพบุคคลไปใช้
สร้างภาพบุคคลใหม่แบบถ่ายภาพมืออาชีพของผู้ใหญ่หนึ่งคนในสตูดิโอเงียบ สวมเสื้อแขนยาวคอกลมสีเทาถ่าน ให้ตัวแบบอยู่ด้านขวาของภาพ เห็นศีรษะและไหล่ทั้งสองข้างชัด หันหน้าเข้ากล้องพร้อมรอยยิ้มอ่อนอย่างเป็นธรรมชาติ เว้นพื้นที่ผนังสีแอปริคอตหม่นที่ต่อเนื่องและไม่มีสิ่งรบกวนไว้ด้านซ้าย จัดกรอบตั้งแต่ศีรษะถึงลำตัวด้านบน ให้มืออยู่นอกกรอบ ใช้แสงกลางวันนุ่มสม่ำเสมอและผิวที่ดูเป็นธรรมชาติ ไม่มีของประกอบ เฟอร์นิเจอร์ ป้าย ตัวอักษร ข้อความ ตรา เครื่องประดับ หรือรอยประทับ ใช้การถ่ายทอดแบบเป็นธรรมชาติและอัตราส่วน 4:3
ภาพทั้งสองภาพสร้างด้วยปัญญาประดิษฐ์และเป็นผู้ใหญ่สมมติ ตัวอย่างนี้เป็นภาพประกอบ ไม่ใช่ผลงานลูกค้าจริง และผลลัพธ์อาจแตกต่างกัน
คำถามที่พบบ่อย
พื้นที่ว่างในภาพบุคคลต้องเป็นสีขาวไหม
ไม่จำเป็น พื้นที่ว่างอาจเป็นผนังสีหม่นหรือพื้นผิวเรียบที่มีรายละเอียดน้อย จุดสำคัญคือความสงบทางสายตาและการไม่แย่งความสนใจจากใบหน้า
จะบอกได้อย่างไรว่าต้องการให้ด้านไหนสงบ
ใช้มุมมองของผู้ชมเป็นหลัก เช่น ระบุว่า “ให้ตัวแบบอยู่ด้านขวาของภาพ และเว้นผนังต่อเนื่องไว้ด้านซ้าย” พร้อมบอกว่าพื้นที่นั้นจะปล่อยว่างหรือใช้จัดวางภายหลัง
เพิ่มข้อความลงในภาพภายหลังได้ไหม
ได้ในโปรแกรมจัดหน้าอื่น โดยควรทดลองวางข้อความจริงบนพื้นที่สงบและตรวจว่าไม่บังใบหน้า ไหล่ หรือรายละเอียดสำคัญของตัวแบบ